Zaproszenie Ducha Świętego.
Duchu Święty zapraszamy Cię do każdego serca, które dzięki Twojemu natchnieniu jest dzisiaj tutaj. Prosimy Cię o światło potrzebne do rozumienia słowa Bożego, które zostanie do nas skierowane. Wzywamy Twojej mocy Duchu Święty. Otwieraj nasz umysł, poruszaj serce i wzmocnij wolę podczas kierowanego do nas słowa. Odsłaniaj kryjące się w słowie Bożym tajemnice, które pozwolą nam odkryć zbawczy plan Boga w historii (1 list do Koryntian 2,10) .
Twoja moc Duchu Święty ustrzeże nas przed subiektywną interpretacją słowa Bożego. Dzięki modlitwie w Twojej obecności nabieramy dystansu do samego siebie, oczyszczamy serce i umysł, otwieramy się na słowo, dzięki czemu jesteśmy w stanie z miłością je przyjąć.
Duchu Święty, Ty jak nagły powiew wiatru poruszasz nasze umysły i serca, aby zasłuchane w Twój szum zatrzymały się choć na chwilę i uciszyły, powtarzając za Tobą słowa miłości, uwielbienia i dziękczynienia, skruchy i prośby o to, co Ty sam chcesz nam ofiarować.
Napełniłeś Wieczernik mimo zamkniętych drzwi, chociaż wiele serc jest jeszcze zamkniętych, niedowierzających - dlatego wołamy z wiarą PRZYJDŹ DUCHU ŚWIĘTY! PRZYJDŹ DUCHU ŚWIĘTY !
Poproś teraz Ducha Świętego o otwarcie Twojego serca na ogień Jego miłości, żeby go napełnił nową świeżością…. Duchu Święty przyjdź, zabierz moje lęki i moją nieśmiałość, działaj w moim życiu jak TY chcesz. Poddaję się teraz Twojej woli, chcę ogrzać się żarem Twojej miłości i iść w Twoim świetle wprost w ramiona Jezusa, który wyciąga swoje ramiona, żeby mnie dotknąć i przytulić.
Jezu jesteś moim Panem, ufam Tobie Jezu.
Z Ewangelii według Świętego Łukasza (19, 11-28)
Jezus opowiedział przypowieść, ponieważ był blisko Jeruzalem, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi.
Mówił więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: „Obracajcie nimi, aż wrócę”. Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: „Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”.
Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał.
Stawił się więc pierwszy i rzekł: „Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min”. Odpowiedział mu: „Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami”.
Także drugi przyszedł i rzekł: „Panie, twoja mina przyniosła pięć min”. Temu też powiedział: „I ty miej władzę nad pięciu miastami”.
Następny przyszedł i rzekł: „Panie, oto twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś”. Odpowiedział mu: „Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: biorę, gdzie nie położyłem, i żnę, gdzie nie posiałem. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał”.
Do obecnych zaś rzekł: „Zabierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min”.
Odpowiedzieli mu: „Panie, ma już dziesięć min”.
„Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach”».
Po tych słowach szedł naprzód, zdążając do Jerozolimy.
Oto słowo Pańskie.
Zbliża się koniec roku liturgicznego. Kościół podaje mi Słowo Jezusa, abym rozpatrzył w sercu, jak wykorzystałem dobra otrzymane w minionym czasie. W świetle przypowieści o minach spróbuję ocenić mój obecny stan życia.
Wrócę do najważniejszych momentów z ostatniego okresu życia. Jakie dary, talenty widzę w sobie? Jakie dobre natchnienia budziły się w moim sercu? Co uznaję za największe obdarowanie ostatniego okresu?
Jezus uświadamia mi, że każde dobro jest Jego darem. Powierzył mi je. Ufa mi. Oczekuje ode mnie hojności, zaangażowania w życie. Jak „zainwestowałem” tegoroczne dobro?
Jezus pyta mnie o to, co zyskałem jako człowiek, jako chrześcijanin; co zyskałem w moim powołaniu? Spojrzę na moje człowieczeństwo, na moją wiarę, na moje powołanie.
Jezus cieszy się każdym dobrem, które pomnożyłem. W czym sprawiłem Mu największą radość? Czy patrząc, na siebie mam poczucie „dobrego sługi”.
Jakie odczucia budzą się we mnie, kiedy słucham rozmowy ze złym sługą? Co uznaję za moje największe zaniedbanie minionego czasu?
Czy nie ma we mnie lęków, które hamują we mnie rozwój dobra? Jaki lęk przeszkadza mi najbardziej? Wypowiem go teraz i oddam Jezusowi.
Przyniosę Jezusowi dobro, które zaowocowało we mnie w minionym czasie. Będę prosił Go, aby je pobłogosławił i pomnożył. Wyznam z miłością: „Ty jesteś źródłem wszelkiego dobra!”. Amen
Dziękczynienie i uwielbienie.
Jak dobrze Panie być tak blisko Ciebie, stać w Twojej obecności, dziękujemy za ten czas. Stoję zatem przed Panem aby przepraszać, dziękować i prosić.
Panie, Ty wiesz najlepiej jak wypełniam swoją funkcję członka wspólnoty Kościoła. W jakim stopniu troszczę się o jego dobro, o ludzi, których spotykam na co dzień. Być człowiekiem Kościoła, to być człowiekiem Chrystusa. Daj abym był w stanie rozpoznać Chrystusa w każdym, kogo spotykam na swej drodze. I przebacz, jeżeli wciąż za mało kocham Ciebie w Kościele, w drugim człowieku.
Proszę Cię Panie za moją rodzinę, za moich bliskich. Ty pragniesz aby była to Rodzina szczęśliwa i pełna radości. Zapewnię Panie radość w mojej rodzinie. Daj Panie szczęście i prawdziwą miłość w moim domu. Prowadź mnie i moją rodzinę drogami, o których Ty wiesz, że są dla nas dobre. Wzbudź Panie we mnie ufność. Spraw, abym był w stanie mówić: „Bądź wola Twoja. Ufam Tobie boś Ty wierny wszechmocny i miłosierny”
Uczyń mnie Panie, wrażliwym na drugiego człowieka. Spraw abym jak Maryja dostrzegał potrzeby innych ludzi.
Matko, Patronko naszej Parafii, nam, którzy mamy śmiałość Ciebie prosić wyjednaj naszych grzechów odpuszczenie. Chorym przynieś Matko uzdrowienie, tym, którzy się dobrze mają wdzięczność i miłość Bożą. Skłóconym daj pojednanie, a tym co żyją w zgodzie-wytrwałość w niej i stałość. Udręczonym i zniechęconym użycz pokrzepienia. Tym, którzy upadają daj podniesienie z upadku, a nieszczęśliwi niech doznają pociechy i pomocy. A my w zamian zaśpiewamy dla Ciebie pieśni dziękczynienia na chwałę Twojego Syna, który jest Bogiem razem z Ojcem Odwiecznym i Duchem Świętym teraz i na zawsze przez wszystkie wieki wieków. AMEN




